rozpustny, bezwstydny, lubieżny
Mangelnd in Bezug auf moralische Selbstbeherrschung, sittlich unanständig oder ausschweifend.
Brakujący w kwestii moralnej samokontroli; nietykalny moralnie lub rozwiązły.
-
Sein züchtloses Verhalten empfand die Gesellschaft als schändlich.— Społeczeństwo uznało jego niestosowne zachowanie za haniebne.
-
Die Darstellung der Charaktere wirkte auf mich sehr züchtlos.— Przedstawienie postaci wydało mi się bardzo nieprzyzwoite.
-
Sie führte ein züchtloses Leben in der Großstadt.— Prowadziła rozwiązłe życie w wielkim mieście.
Синонимы
Антонимы