вухо
Ein Teil des menschlichen oder tierischen Kopfes, der zum Hören dient.
Частина голови людини або тварини, яка слугує для слуху.
-
Das kleine Kind hielt sich das Öhr vorsichtig zu.— Маленька дитина обережно затулила собі вухо.
-
Das kleine Öhr des Kaninchens bewegte sich ganz leicht.— Маленьке вушко кролика ледь помітно ворушилося.
-
Das kleine Öhr des Hasen zuckte bei jedem Geräusch.— Маленьке вушко зайця здригалося від кожного звуку.
Синонимы