Beurkundung — WBuch

notaryzacja, formalne poświadczenie

Die amtliche oder förmliche Niederschrift eines Sachverhalts oder einer Willenserklärung durch eine befugte Person.

Oficjalny lub formalny zapis stanu faktycznego lub oświadczenia woli dokonany przez upoważnioną osobę.

терминологическое

☞ Przeważnie używane w kontekście prawniczym.

Die Beurkundung des Kaufvertrags erfolgte beim Notar.

— Uwierzytelnienie umowy kupna nastąpiło u notariusza.
Ohne die förmliche Beurkundung ist das Dokument ungültig.

— Bez formalnego poświadczenia dokument jest nieważny.

Синонимы

dokumentacja, rejestracja

Der Vorgang des offiziellen Dokumentierens oder Festhaltens von Informationen.

Proces oficjalnego dokumentowania lub utrwalania informacji.

нейтральное

Die genaue Beurkundung der Ergebnisse ist sehr wichtig.

— Dokładne udokumentowanie wyników jest bardzo ważne.
Wir beginnen heute mit der Beurkundung der Sitzung.

— Rozpoczynamy dziś protokołowanie posiedzenia.