hava silahçısı
Eine Besatzungsmitgliedschaft auf einem Luftfahrzeug oder Schiff, die für die Verteidigung oder das Schießen von Waffen zuständig ist.
Bir hava aracında veya gemide, savunma veya silah atışından sorumlu olan mürettebat üyeliği.
-
Der Bordschütze beobachtete den Horizont durch das Fenster.— Mürettebattan nişancı, pencereden ufku izliyordu.
-
Ein erfahrener Bordschütze konnte die feindlichen Flugzeuge rechtzeitig erkennen.— Deneyimli bir uçak silahçısı, düşman uçaklarını zamanında fark edebildi.
-
Die Rolle des Bordschützen war während des Krieges lebenswichtig.— Savaş sırasında topçu askerinin rolü hayati önem taşıyordu.