стрільець, стрільець з повітря
Eine Besatzungsmitgliedschaft auf einem Luftfahrzeug oder Schiff, die für die Verteidigung oder das Schießen von Waffen zuständig ist.
Член екіпажу повітряного судна або корабля, який відповідає за оборону чи стрільбу зі зброї.
-
Der Bordschütze beobachtete den Horizont durch das Fenster.— Стрілець спостерігав за горизонтом крізь вікно.
-
Ein erfahrener Bordschütze konnte die feindlichen Flugzeuge rechtzeitig erkennen.— Досвідчений стрілець зміг вчасно помітити ворожі літаки.
-
Die Rolle des Bordschützen war während des Krieges lebenswichtig.— Роль стрільця на борту під час війни була життєво важливою.