başparmak
Der Finger an der Hand, der sich von den anderen Fingern absetzt.
Eldeki, diğer parmaklardan ayrılan parmak.
-
Er hob seinen Daumen zum Gruß.— Başparmağını kaldırarak selam verdi.
-
Der Daumen des Kindes ist sehr klein.— Çocuğun başparmağı çok küçük.