«es» — личное местоимение среднего рода, но ещё и «пустое подлежащее» в безличных конструкциях: es regnet, es gibt, es ist spät. В устойчивых фразах без «es» обойтись нельзя.
Притяжательное местоимение
seinПритяжательное от «es» — совпадает с притяжательным от «er». Склоняется как ein/kein.
sein Dach
его (дома) крыша
seine Tür
его дверь
sein Fenster
его окно
seine Räume
его комнаты
§Сравнение со всеми лицами
Склонение · все личные местоимения · полная таблица
PERSON
SUBJEKT
NOM.
AKK.
DAT.
GEN.
1. Sg.
я
ich
mich
mir
meiner
2. Sg.
ты
du
dich
dir
deiner
3. Sg.
он
er
ihn
ihm
seiner
3. Sg.
она
sie
sie
ihr
ihrer
3. Sg.
оно
es
es
ihm
seiner
1. Pl.
мы
wir
uns
uns
unser
2. Pl.
вы
ihr
euch
euch
euer
3. Pl.
они
sie
sie
ihnen
ihrer
Höfl.
Вы (вежливое)
Sie
Sie
Ihnen
Ihrer
§Тонкости
es als Platzhalter
«es gibt» («есть, существует») — самый частый платзхальтер-шаблон: «Es gibt viele Möglichkeiten» = «Есть много возможностей». После перестройки «es» может исчезнуть: «Viele Möglichkeiten gibt es.»
es bei Wetter und Zeit
Погода, время и физические ощущения — всегда с «es»: es regnet, es schneit, es ist kalt, es ist drei Uhr, es tut weh.
§Значения
onu
Personalpronomen der 3. Person Singular Neutrum; verweist auf ein zuvor genanntes sächliches Substantiv (Nomen mit Artikel „das") oder auf ein Kind bzw. Lebewesen ohne Geschlechtsbezug.
Üçüncü şahıs tekil nötr kişisel zamir; daha önce belirtilmiş olan nötr cinsiyetli bir isme (“das” tanımlayıcısına sahip isimler) ya da cinsiyeti belirsiz bir çocuğa veya canlıya atıfta bulunur.
☞ Gramer açısından nötr cinsiyete sahip isimleri ifade eder; doğal cinsiyetlerinden bağımsız olarak (örneğin: kız çocuğu, çocuk).
Das Buch ist neu — ich habe es gestern gekauft.
— Kitap yeni; dün satın aldım.
Wo ist das Auto? — Es steht vor der Tür.
— Araba nerede? — Kapının önünde duruyor.
Das Kind schläft; wecke es bitte nicht.
— Çocuk uyuyor; lütfen onu uyandırmayın.
(kişisiz özne)
Formales bzw. „leeres" Subjekt in unpersönlichen Konstruktionen: bei Witterung, Tages- und Uhrzeit sowie körperlichen Empfindungen. Hier hat „es" keine eigene Bedeutung, ist aber grammatisch obligatorisch.
Kişisiz yapılarda resmi veya “boş” özne: hava durumu, gün ve saat ile fiziksel hisler söz konusu olduğunda. Bu durumda “o”nun kendi başına bir anlamı yoktur; ancak dilbilgisel olarak zorunludur.
☞ “Yağmur yağıyor”, “Geç oldu”, “Ağrıyor” gibi sabit ifadelerde “es” atılamaz.
Es regnet seit heute Morgen.
— Bu sabahtan beri yağmur yağıyor.
Es ist schon drei Uhr.
— Saat zaten üç oldu.
Mir tut es im Rücken weh.
— Sırtım ağrıyor.
vardır / vardırlar
Teil der festen Wendung „es gibt" (+ Akkusativ), die die Existenz oder das Vorhandensein von etwas ausdrückt.
“es gibt” (+ Akkusativ) sabit ifadesinin bir parçasıdır; bir şeyin varlığını veya mevcut olduğunu ifade eder.
☞ “es gibt” ifadesi her zaman akuzatif ile kullanılır; cümle yapısı değiştirildiğinde “es” kelimesi sona konulabilir: “Viele Möglichkeiten gibt es.”
In der Stadt gibt es viele Cafés.
— Şehirde birçok kafe var.
Es gibt heute keine Milch mehr.
— Bugün artık süt yok.
Gibt es noch Fragen?
— Başka sorular var mı?
Мы используем Google Analytics, чтобы понять, сколько людей пользуется словарём и что в нём ищут. Cookies аналитики ставятся только с вашего согласия. Конфиденциальность