Существительное Частотностьtop-25k+CEFR B2
der

Dienstausweis

[ˈdiːnstˌaʊ̯sˌvaɪ̯s]
По слогам dienst|aus|weis
§ Грамматика
Genitiv
des Dienstausweises
Plural
die Dienstausweise
§Значения
identyfikator służbowy, identyfikator pracowniczy
Ein offizielles Dokument, das die Zugehörigkeit zu einer Organisation oder einen beruflichen Status nachweist.
Oficjalny dokument potwierdzający przynależność do organizacji lub status zawodowy.
нейтральное
  1. Bitte zeigen Sie Ihren Dienstausweis beim Betreten des Gebäudes.
    — Proszę pokazać swoją legitymację służbową przy wchodzeniu do budynku.
  2. Er hat seinen Dienstausweis in der U-Bahn verloren.
    — Zgubił swój identyfikator służbowy w metrze.
  3. Ohne gültigen Dienstausweis darf man das Gelände nicht betreten.
    — Bez ważnego identyfikatora służbowego nie wolno wchodzić na teren.
Синонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке