dźwięk harmonium
Der spezifische, klangliche Charakter oder die Tonqualität, die von einem Harmonium erzeugt wird.
Specyficzny charakter dźwiękowy lub jakość tonu, które są wytwarzane przez harmonium.
-
Der sanfte Harmoniumklang erfüllte den kleinen Raum.— Delikatne dźwięki harmonium wypełniły małe pomieszczenie.
-
Man konnte den weichen Harmoniumklang von weitem hören.— Z daleka można było usłyszeć łagodny dźwięk harmonium.
-
Ihr Komposition nutzt einen melancholischen Harmoniumklang.— W tej kompozycji wykorzystano melancholiczny dźwięk harmonium.
Синонимы