implikatur, dolaylı anlam
Eine indirekte Bedeutung oder eine implizite Aussage, die über den wörtlichen Inhalt einer Äußerung hinausgeht.
Bir ifadenin kelime anlamının ötesinde bulunan dolaylı bir anlam veya ima edilen mesaj.
☞ Öncelikle dilbilim ve pragmatikte kullanılır.
-
Die Implikatur dieser Aussage ist für den Hörer schwer zu erkennen.— Bu ifadenin ima ettiği anlamı dinleyici için anlamak zordur.
-
Durch die Implikaturen in seinem Text wird die Ironie deutlich.— Metnindeki ima yolları sayesinde ironi açıkça anlaşılmaktadır.
-
Man muss die Implikatur aus dem Kontext ableiten.— İmplicaturu bağlamdan çıkarmak gerekir.
Синонимы