dünyevi, beşerî
Bezogen auf die Welt, die Erde oder das menschliche Dasein, im Gegensatz zum Geistigen oder Himmlischen.
Dünya, yeryüzü veya insan varlığı ile ilgili olarak; manevi veya göksel olandan farklıdır.
☞ Genellikle felsefi veya dini bağlamlarda kullanılır.
-
Trotz seiner religiösen Überzeugungen spürte er die Irdischkeit seines Lebens.— Dini inançlarına rağmen, hayatının dünyevi yönünü hissediyordu.
-
Die Irdischkeit des Menschen steht oft im Kontrast zu seinen spirituellen Sehnsüchten.— İnsanın dünyevi yönü, çoğu zaman onun manevi özlemleriyle çelişir.
-
In seinen Gedichten beschreibt er die tiefe Irdischkeit des menschlichen Schicksals.— Şiirlerinde insan kaderinin dünyevi derinliğini tasvir eder.
Антонимы