pustelnik, odludek
Eine Person, die sich in Einsamkeit zurückzieht, um ein religiöses oder spirituelles Leben zu führen.
Osoba, która wycofuje się w samotność, aby prowadzić życie religijne lub duchowe.
☞ Zazwyczaj odnosi się do religijnej formy życia.
-
Der alte Klausner lebte allein in der Waldhütte.— Stary pustelnik mieszkał sam w leśnej chacie.
-
Viele Klausner suchten die Stille der Wüste.— Wielu pustelników szukało ciszy pustyni.
-
Er wurde als ein heiliger Klausner verehrt.— Był czczony jako święty pustelnik.
Синонимы