uproszczony niemiecki
Eine vereinfachte, verkürzte Form der deutschen Sprache, bei der Grammatik und Artikel oft weggelassen werden.
Uproszczona, skrócona forma języka niemieckiego, w której często pomija się gramatykę oraz rodzajniki.
☞ Jest często używane w kontekście komunikacji między osobami, których język ojczysty jest inny.
-
Er sprach mit den Touristen in Kurzdeutsch.— Mówił do turystów w uproszczonym niemieckim.
-
Viele nutzen Kurzdeutsch, um Missverständnisse zu vermeiden.— Wielu ludzi używa „Kurzdeutsch”, aby uniknąć nieporozumień.
Синонимы