czyste zakątki
Ein seltener, meist regionaler Begriff für Ecken oder Winkel, die rein oder ungetrübt sind.
Rzadkie, głównie regionalne określenie na kąty lub rogi, które są czyste lub nieskazitelne.
☞ W współczesnym języku potocznym prawie się nie używa; jest raczej poetycki lub archaiczny.
-
Er suchte in der Welt nach den Lauterecken der Seele.— Szukał na świecie tych czystych zakątków duszy.
-
In jenen Lauterecken fand er endlich Frieden.— W tych cichych zakątkach wreszcie znalazł spokój.