Kląskot Lazarusa
Ein lautmalerisches Wort für das klappernde oder rasselnde Geräusch, das oft mit dem Wiederauferstehen oder dem ungelenken Auftreten einer Person assoziiert wird.
Słowo onomatopeiczne oznaczające dźwięk stukotu lub brzęku, który często kojarzony jest z ponownym pojawieniem się lub niezdarnym wystąpieniem jakiejś osoby.
☞ Bardzo rzadkie, raczej metaforyczne lub onomatopeiczne zastosowanie.
-
Man hörte nur ein leises Lazarusklappern im Flur.— W korytarzu słychać było jedynie ciche stukotanie Lazarusa.
-
Das Lazarusklappern der alten Knochen hallte wider.— Odbijał się echem starych kości dźwięk przypominający stukot Łazarza.
Синонимы