Militärbefehlshaber

[miliˈtɛːɐ̯bəˌfeːl̯shˌaːbɐ]

По слогам mi|li|tär|be|fehls|ha|ber

§ Грамматика

Genitiv

des Militärbefehlshabers

Plural

die Militärbefehlshaber

§Значения

dowódca wojskowy

Eine Person, die die oberste Befehlsgewalt über eine militärische Einheit oder Truppe innehat.

Osoba, która sprawuje najwyższą władzę dowódczą nad jednostką wojskową lub oddziałem.

нейтральное

Der Militärbefehlshaber gab den Befehl zum Angriff.

— Dowódca wojskowy wydał rozkaz ataku.
Ein erfahrener Militärbefehlshaber leitete die Operation.

— Operacją kierował doświadczony dowódca wojskowy.

Синонимы

gubernator wojskowy, naczelny dowódca

Ein hoher Offizier, der in einem besetzten Gebiet oder während eines Krieges die militärische Verwaltung leitet.

Wysoki oficer, który na okupowanym terytorium lub podczas wojny kieruje administracją wojskową.

нейтральное

Der Militärbefehlshaber übernahm die Kontrolle über die Stadt.

— Dowódca wojskowy przejął kontrolę nad miastem.
Die Entscheidungen des Militärbefehlshabers beeinflussten die Zivilbevölkerung.

— Decyzje dowódcy wojskowego wpływały na ludność cywilną.

§Однокоренные

§Связанные слова