обов’язкова функція
Die rechtliche oder vertragliche Verpflichtung, eine bestimmte Handlung vorzunehmen oder zu unterlassen.
Правова або договірна зобов’язаність вчинити певну дію або утриматися від неї.
-
Der Vertrag erfüllt primär die Obligationsfunktion der Parteien.— Цей договір насамперед виконує обов’язкову функцію для сторін.
-
Die Obligationsfunktion ist im vorliegenden Fall rechtlich bindend.— У цьому випадку обов’язкова функція є юридично зобов’язуючою.