şehir sakini, yarı-vatandaş
Ein historischer Begriff für Bewohner einer Stadt oder eines Ortes, die im Gegensatz zu den eigentlichen Bürgern nur eingeschränkte Rechte besaßen.
Bir şehirin veya yerleşimin sakinleri için kullanılan tarihsel bir terimdir; asıl vatandaşların aksine bu kişilerin yalnızca sınırlı haklara sahip oldukları anlamına gelir.
☞ Öncelikle Orta Çağ ve erken modern dönem hukuk tarihiyle ilgilidir.
-
Die Pfahlbürger durften in der Stadt Handel treiben, aber nicht wählen.— Surların içindeki sakinler şehirde ticaret yapabilirlerdi, ancak seçim hakkına sahip değillerdi.
-
Viele Pfahlbürger lebten in den Vorstädten der befestigten Siedlungen.— Birçok kazık evli insan, surlarla çevrili yerleşim yerlerinin banliyölerinde yaşıyordu.
-
Der rechtliche Status der Pfahlbürger wurde im Laufe der Jahrhunderte geändert.— Yüzyıllar boyunca, kölelerin hukuki statüsü değişmiştir.
Синонимы