Pflichtsprache

[ˈpflɪçtˌʃpʁaːxə]

По слогам pflicht|spra|che

§ Грамматика

Genitiv

der Pflichtsprache

Plural

die Pflichtsprachen

§Значения

język obowiązkowy

Eine Sprache, die man aus moralischer oder rechtlicher Verpflichtung sprechen muss.

Język, który należy mówić z obowiązku moralnego lub prawnego.

нейтральное

In dieser Region ist Englisch eine Pflichtsprache im Beruf.

— W tym regionie angielski jest językiem obowiązkowym w środowisku zawodowym.
Die Pflichtsprache wurde durch das neue Gesetz festgelegt.

— Język obowiązkowy został określony w nowej ustawie.

Синонимы

język obowiązku, rejestr formalny

Die Art und Weise, wie man sich in einer formellen oder pflichtbewussten Situation sprachlich ausdrückt.

Sposób, w jaki wyraża się się językowo w sytuacji formalnej lub wymagającej poczucia obowiązku.

возвышенное

Er sprach mit einer strengen Pflichtsprache zu seinem Untergebenen.

— Mówił do swojego podwładnego surowym, oficjalnym tonem.
Ihre Pflichtsprache ließ keinen Raum für persönliche Gefühle.

— Twój język obowiązkowy nie pozostawiał miejsca na osobiste uczucia.

§Однокоренные

§Связанные слова