malowniczość
Die Eigenschaft, malerisch, bildhaft oder ästhetisch ansprechend zu sein.
Właściwość bycia malowniczym, obrazowym lub estetycznie atrakcyjnym.
-
Die Pittoreskheit der alten Gassen faszinierte die Touristen.— Malowniczość starych uliczek fascynowała turystów.
-
Man bewundert die Pittoreskheit dieser Berglandschaft.— Podziwia się malowniczość tego górskiego krajobrazu.
-
Die Pittoreskheit des Dorfes wurde durch die Fotografie betont.— Piękno tej wsi zostało podkreślone dzięki fotografii.