Ritterorden

[ˈrɪtɐˌɔʁdn̩]

По слогам rit|ter|or|den

§ Грамматика

Genitiv

des Ritterordens

Plural

die Ritterorden

§Значения

zakon rycerski

Ein Zusammenschluss von Rittern, der nach religiösen oder militärischen Regeln organisiert ist.

Zrzeszenie rycerzy, zorganizowane według reguł religijnych lub wojskowych.

нейтральное терминологическое

Der alte Ritterorden hatte viele wichtige Festungen in Europa.

— Stary zakon rycerski posiadał wiele ważnych twierdz w Europie.
Die Geschichte des Ritterordens wird in diesem Buch beschrieben.

— W tej książce opisana jest historia zakonu rycerskiego.

Синонимы

order, stowarzyszenie rycerskie

Eine soziale oder zeremonielle Gruppe mit einem spezifischen Ehrenstatus.

Grupa społeczna lub ceremonialna posiadająca określony status honorowy.

возвышенное

Er wurde in den exklusiven Ritterorden aufgenommen.

— Został przyjęty do ekskluzywnego zakonu rycerskiego.
Die Zeremonie des Ritterordens war sehr prunkvoll.

— Ceremonia zakonu rycerskiego była bardzo wystawna.

§Однокоренные

§Связанные слова