Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C2
der

Schismatiker

[ʃɪsmatɪˈkɐ]
По слогам schis|ma|ti|ker
§ Грамматика
Genitiv
des Schismatikers
Plural
die Schismatiker
§Значения
bölücü
Eine Person, die eine Spaltung innerhalb einer religiösen Gemeinschaft oder Kirche verursacht oder sich ihr anschließt.
Bir dini topluluk veya kilise içinde ayrılığa neden olan ya da buna katılan kişi.
нейтральное
  1. Der Schismatiker wurde von der Kirche ausgeschlossen.
    — Ayrılıkçı kişi kiliseden dışlanmıştır.
  2. Man bezeichnet ihn als einen gefährlichen Schismatiker.
    — Ona tehlikeli bir mezhep ayrılıkçısı denir.
  3. Die Gruppe von Schismatikern gründete eine eigene Gemeinde.
    — Ayrılıkçılar grubu kendi cemaatini kurdu.
Синонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке