Suprematie — WBuch

supremacja, hegemonia

Die Herrschaft oder Vorherrschaft einer Person, Gruppe oder eines Staates über andere.

Władza lub dominacja osoby, grupy lub państwa nad innymi.

нейтральное терминологическое

Die politische Suprematie der Großmacht wurde in Frage gestellt.

— Polityczna dominacja tego mocarstwa została zakwestionowana.
Sie strebten nach der absoluten Suprematie in der Region.

— Dążyli do osiągnięcia absolutnej dominacji w regionie.

Синонимы

Антонимы

supremacja, wyższość

Die überragende Stellung oder Überlegenheit in einem bestimmten Bereich oder Wettbewerb.

Wybitna pozycja lub przewaga w określonej dziedzinie lub konkurencji.

нейтральное

Die Firma behauptet ihre Suprematie auf dem Markt.

— Firma utrzymuje swoją pozycję lidera na rynku.
Seine technische Suprematie ist unbestreitbar.

— Jego techniczna wyższość jest niekwestionowana.