üstünlük, hegemonya
Die Herrschaft oder Vorherrschaft einer Person, Gruppe oder eines Staates über andere.
Bir kişinin, grubun veya devletin başkaları üzerindeki egemenliği ya da hakimiyeti.
-
Die politische Suprematie der Großmacht wurde in Frage gestellt.— Büyük gücün politik üstünlüğü sorgulanmaya başlandı.
-
Sie strebten nach der absoluten Suprematie in der Region.— Bölgede mutlak üstünlük elde etmeyi hedefliyorlardı.
Синонимы
Антонимы