суверенітет
Die oberste Herrschaftsgewalt eines Staates über einen anderen Staat oder ein Gebiet.
Вища влада держави над іншою державою або територією.
-
Der Staat verlor seine vollständige Suzeränität durch den Vertrag.— За цим договором держава втратила свій повний суверенітет.
-
Die Suzeränität über das Protektorat wurde neu verhandelt.— Суверенітет над протекторатом було переговорено заново.
Синонимы
Антонимы