dziedzic tronu
Eine Person, die das Recht hat, die Nachfolge eines Monarchen oder Herrschers anzutreten.
Osoba, która ma prawo do objęcia następstwa po monarchie lub władcy.
-
Der junge Prinz ist der rechtmäßige Thronerbe.— Młody książę jest prawowitym dziedzicem tronu.
-
Ohne einen Thronerben droht dem Königreich Instabilität.— Brak dziedzica tronu grozi niestabilnością w królestwie.
Синонимы