nieznajomość, nieprzyzwyczajenie
Der Zustand, wenn etwas nicht vertraut oder nicht regelmäßig erlebt wird.
Stan, w którym coś nie jest doświadczane w sposób znajomy lub regularny.
☞ Często używane w kontekście nowych środowisk lub nawyków.
-
Die Ungewohntheit der neuen Umgebung fiel ihm schwer.— Trudno mu było przyzwyczaić się do nowego otoczenia.
-
Die Ungewohntheit des frühen Aufstehens störte seinen Tagesrhythmus.— Nieprzyzwyczajenie do wczesnego wstawania zakłóciło jego dzienny rytm.
Синонимы
Антонимы