alışılmamışlık, yabancılık
Der Zustand, wenn etwas nicht vertraut oder nicht regelmäßig erlebt wird.
Bir şeyin alışılmadık veya düzensiz bir şekilde yaşandığı durum.
☞ Genellikle yeni ortamlar veya alışkanlıklar bağlamında kullanılır.
-
Die Ungewohntheit der neuen Umgebung fiel ihm schwer.— Yeni ortamın alışılmamışlığı ona zor geldi.
-
Die Ungewohntheit des frühen Aufstehens störte seinen Tagesrhythmus.— Erken kalkmanın alışılmamışlığı günlük ritmini bozmuştu.
Синонимы
Антонимы