niewyszkolony, niewprawiony
Der Zustand, in dem eine Person körperlich oder geistig nicht ausreichend vorbereitet oder geübt ist.
Stan, w którym dana osoba nie jest wystarczająco przygotowana lub wyćwiczona fizycznie lub umysłowo.
☞ Uwaga: Słowo to jest morfologicznie używane jako rzeczownik (nieprzygotowanie), jednak w formie przymiotnikowej używa się go jako „nieprzygotowany”. Ponieważ wymaganie wyraźnie dotyczy przymiotnika, opisuje ono cechę braku treningu.
-
Seine plötzliche Untrainiertheit wurde beim Marathon deutlich sichtbar.— Jego nagła brak kondycji była wyraźnie widoczna podczas maratonu.
-
Seine plötzliche Untrainiertheit führte während des Rennens zu schneller Erschöpfung.— Jego nagaty brak kondycji spowodował szybkie wyczerpanie się podczas wyścigu.
-
Seine Untrainiertheit war nach dem langen Urlaub sofort spürbar.— Jego brak kondycji po długich wakacjach był od razu wyczuwalny.
Синонимы
Антонимы