eğitimsiz, pratiksiz
Der Zustand, in dem eine Person körperlich oder geistig nicht ausreichend vorbereitet oder geübt ist.
Bir kişinin fiziksel veya zihinsel olarak yeterince hazırlanmamış veya antrenman yapmamış olduğu durum.
☞ Not: Bu kelime morfolojik olarak isim (“antrenmansızlık”) olarak kullanılmaktadır; ancak sıfat biçimi olan “antrenmansız” şeklinde de kullanılır. Gerekte açıkça sıfatın istenmesi nedeniyle, yeterli antrenman yapılmamış olma özelliği ifade edilmiştir.
-
Seine plötzliche Untrainiertheit wurde beim Marathon deutlich sichtbar.— Maraton sırasında onun ani kondisyon eksikliği açıkça görüldü.
-
Seine plötzliche Untrainiertheit führte während des Rennens zu schneller Erschöpfung.— Aniden kondisyonunu kaybetmesi, yarış sırasında hızlı bir şekilde yorulmasına neden oldu.
-
Seine Untrainiertheit war nach dem langen Urlaub sofort spürbar.— Uzun tatilden sonra kondisyon eksikliği hemen hissediliyordu.
Синонимы
Антонимы