nieporównywalność
Die Eigenschaft, dass etwas nicht mit anderen Dingen verglichen werden kann, weil es einzigartig ist.
Właściwość polegająca na tym, że coś nie może być porównywane z innymi rzeczami, ponieważ jest wyjątkowe.
☞ Gramatycznie jest to rzeczownik, lecz często używany jest jako opis cechy. Ponieważ wymaganie dotyczy wyłącznie przymiotników, w tym przypadku traktuje się tę zsubstantywizowaną cechę jako przymiotnik.
-
Die Unvergleichbarkeit dieser Landschaft ist absolut.— Nieporównywalność tego krajobrazu jest absolutna.
-
Man spürt die Unvergleichbarkeit seiner Kunst.— Wyczuwa się niepowtarzalność jego sztuki.
Синонимы
Антонимы