ilkel korku
Eine tief verwurzelte, instinktive und oft unbewusste Angst, die dem Menschen innewohnt.
İnsanda var olan, derinden kök salmış, içgüdüsel ve çoğu zaman bilinçdışı bir korku.
-
Die Dunkelheit löste in ihm eine tiefe Urangst aus.— Karanlık, onda derin bir korku uyandırdı.
-
Psychologen untersuchen die Urangst vor dem Tod.— Psikologlar, ölümle ilgili temel korkuyu inceliyorlar.
-
Manche Tiere reagieren auf plötzliche Geräusche mit Urangst.— Bazı hayvanlar ani seslere yoğun bir korkuyla tepki verir.