обіцянка
Das Versprechen oder die Zusage, etwas zu tun oder zu lassen.
Обіцянка або зобов’язання зробити щось чи утриматися від чогось.
-
Er hielt seine Versprechung gegenüber seinem Freund.— Він дотримав своєї обіцянки перед другом.
-
Ihre Versprechungen waren leider nicht wahr.— На жаль, ваші обіцянки не справдилися.
-
Das Kind gab eine kleine Versprechung ab.— Дитина дала невелику обіцянку.
Синонимы