Vokation

[vokaˈtsi̯oːn]

По слогам vo|ka|ti|on

§ Грамматика

Genitiv

der Vokation

Plural

die Vokationen

§Значения

powołanie

Ein innerer Ruf oder eine Bestimmung zu einem bestimmten Lebensweg oder Beruf.

Wewnętrzne powołanie lub przeznaczenie do określonej drogi życiowej lub zawodu.

возвышенное

Er spürte eine tiefe Vokation für die Musik.

— Czuł głębokie powołanie do muzyki.
Ihre Vokation liegt im sozialen Dienst am Menschen.

— Jej powołanie polega na służbie społecznej na rzecz ludzi.

Синонимы

boski powołanie, powołanie

Ein religiöser Ruf, insbesondere der Ruf Gottes zu einem geistlichen Leben oder Amt.

Wezwanie religijne, w szczególności wezwanie Boga do życia duchownego lub pełnienia urzędu duchownego.

возвышенное терминологическое

☞ Często używane w kontekście teologicznym.

Die Vokation zum Priesteramt war für ihn unumgänglich.

— Powołanie do kapłaństwa było dla niego nieuniknione.
Er folgte seiner religiösen Vokation mit Hingabe.

— Podążał za swoim religijnym powołaniem z oddaniem.

§Однокоренные

§Связанные слова