Vokation

[vokaˈtsi̯oːn]

По слогам vo|ka|ti|on

§ Грамматика

Genitiv

der Vokation

Plural

die Vokationen

§Значения

vokasyon, çağrı

Ein innerer Ruf oder eine Bestimmung zu einem bestimmten Lebensweg oder Beruf.

Belirli bir yaşam yolu veya meslek için içsel bir çağrı ya da kader.

возвышенное

Er spürte eine tiefe Vokation für die Musik.

— Müziğe karşı derin bir tutku hissediyordu.
Ihre Vokation liegt im sozialen Dienst am Menschen.

— Onun çağrısı, insanlara sosyal hizmet sunmaktır.

Синонимы

ilahi çağrı, vokasyon

Ein religiöser Ruf, insbesondere der Ruf Gottes zu einem geistlichen Leben oder Amt.

Dini bir çağrı; özellikle Tanrı’nın manevi bir yaşama veya göreve daveti.

возвышенное терминологическое

☞ Genellikle teolojik bağlamda kullanılır.

Die Vokation zum Priesteramt war für ihn unumgänglich.

— Rahiplik mesleğine çağrılmak onun için kaçınılmazdı.
Er folgte seiner religiösen Vokation mit Hingabe.

— Dini çağrısını büyük bir adanmışlıkla yerine getirdi.

§Однокоренные

§Связанные слова