modlitwa poświęcająca
Ein Gebet, das gesprochen wird, um etwas als heilig zu erklären oder zu weihen.
Modlitwa odmawiana w celu ogłoszenia czegoś świętym lub poświęcenia go.
-
Der Priester sprach ein leises Weihegebet über das Brot.— Ksiądz wypowiedział ciche modlitwy konsekracyjne nad chlebem.
-
Nach dem Weihegebet wurde die Kapelle offiziell geweiht.— Po modlitwie konsekracyjnej kaplica została oficjalnie poświęcona.
-
Die Bedeutung des Weihegebets ist in dieser Tradition zentral.— Znaczenie modlitwy poświęcającej jest w tej tradycji kluczowe.