özselik, öz
Die Eigenschaft, etwas als wesentlich oder grundlegend zu kennzeichnen.
Bir şeyi temel veya esas olarak nitelendirme özelliği.
☞ Genellikle felsefi veya hukuki bağlamda kullanılır.
-
Die wesentlichkeit dieses Arguments ist unbestreitbar.— Bu argümanın önemi tartışılmazdır.
-
Man muss die wesentlichkeit der Reform erkennen.— Reformun önemini anlamak gerekir.
Синонимы
Антонимы