nieskuteczność, bezużyteczność
Der Zustand, in dem etwas keine Wirkung, keinen Effekt oder keinen Erfolg erzielt.
Stan, w którym coś nie wywołuje żadnego działania, żadnego efektu ani nie przynosi sukcesu.
☞ Jest to rzeczownikowa forma przymiotnika „wirkungslos”.
-
Die Wirkungslosigkeit der neuen Maßnahme war sofort spürbar.— Nieskuteczność nowego środka była od razu odczuwalna.
-
Man beklagte die totale Wirkungslosigkeit der Proteste.— Wyrażano ubolewanie nad całkowitą nieskutecznością protestów.
Антонимы