prawo do karania
Das Recht eines Vormunds oder Erziehungsberechtigten, körperliche Züchtigung als Erziehungsmittel anzuwenden.
Prawo opiekuna lub osoby uprawnionej do wychowania do stosowania kar cielesnych jako środka wychowawczego.
☞ Termin ten odnosi się do historycznie lub prawnie przestarzałej praktyki kar cielesnych.
-
Das Züchtigungsrecht wurde in vielen Ländern abgeschafft.— Prawo do karania zostało zniesione w wielu krajach.
-
Früher besaßen Väter ein weitreichendes Züchtigungsrecht.— W dawnych czasach ojcowie mieli szerokie prawo do karania.
Синонимы