Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

ab·braten

[ˈapˌʁaːtn̩]
По слогам ab|bra|ten
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
abbraten
Präteritum
briet ab
Partizip II
hat abgebraten
§Значения
dorar, sellar
Etwas (meist Fleisch) in Fett oder Öl anbraten.
Freír algo (generalmente carne) en grasa o aceite.
нейтральное
  1. Du musst das Fleisch zuerst scharf abbraten.
  2. Er hat die Zwiebeln in der Pfanne abgebraten.
desprender, arrancar
Etwas von einer Oberfläche oder einem Gegenstand abtrennen oder abkratzen.
Separar o raspar algo de una superficie o de un objeto.
нейтральное
☞ Se utiliza con menos frecuencia en el sentido de ‘raspar’.
  1. Die alte Farbe wurde mühsam abgebraten.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich brate ab
du brätst ab
er/sie/es brät ab
wir braten ab
ihr bratet ab
sie/Sie braten ab
Präteritum претеритум
ich briet ab
du brietest ab
er/sie/es briet ab
wir brieten ab
ihr brietet ab
sie/Sie brieten ab
Imperativ императив
brat(e) (du) ab
braten wir ab
bratet (ihr) ab
braten Sie ab
Konjunktiv I конъюнктив I
ich brate ab
du bratest ab
er/sie/es brate ab
wir braten ab
ihr bratet ab
sie/Sie braten ab
Konjunktiv II конъюнктив II
ich briete ab
du brietest ab
er/sie/es briete ab
wir brieten ab
ihr brietet ab
sie/Sie brieten ab
Partizip партицип
abbratend Präsens
abgebraten Perfekt
Infinitiv инфинитив
abbraten
abzubraten

Сообщить об ошибке