dış, harici, çevrede
Sich an der Außenseite oder am Rand eines Objekts oder Bereichs befindend.
Bir nesnenin veya alanın dış yüzeyinde ya da kenarında bulunan.
-
Die außenliegenden Schichten des Gebäudes sind aus Stein.— Binanın dış katmanları taştan yapılmıştır.
-
Die Kabel sind in einer außenliegenden Rinne geführt.— Kablolar, dışarıda bulunan bir kanalda yönlendirilmiştir.
Антонимы