aus·kolleren

[ˈaʊ̯skɔlɐn]

По слогам aus|kol|ler|en

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. auskolleren A— wyrzucić coś z siebie.

„Er konnte seinen Zorn endlich auskolleren."

§ Грамматика

Основные формы · правильный · Отделяемая

Infinitiv

auskolleren

Präteritum

kollerte aus

Partizip II

hat ausgekollert

§Значения

wykrzykiwać, narzekać

Sich über etwas oder jemanden heftig beschweren oder lautstark Luft machen.

Głośno i gwałtownie narzekać na coś lub kogoś, wyrażać swoje niezadowolenie.

разговорное

Er kollerte über die neuen Regeln aus.

— Wybuchnął złością z powodu nowych reguł.
Warum kollerst du so aus?

— Dlaczego tak się wściekasz?

Синонимы

auslassen·entladen·ablassen

wyładować złość, wybuchnąć gniewem

Einen aufgestauten Ärger oder Frust durch lautes Schimpfen entladen.

Wyładować nagromadzony gniew lub frustrację poprzez głośne przeklinanie.

разговорное

Er kollerte wegen des schlechten Wetters laut aus.

— Krzyczał głośno z powodu złej pogody.
Nach dem Stress kollerte er laut aus.

— Po tym stresie wybuchnął głośnym śmiechem.

§ Спряжение — полные таблицы

trennbar

Präsens презенс

ich	koller	aus
du	kollerst	aus
er/sie/es	kollert	aus
wir	kolleren	aus
ihr	kollert	aus
sie/Sie	kolleren	aus

Präteritum претеритум

ich	kollerte	aus
du	kollertest	aus
er/sie/es	kollerte	aus
wir	kollerten	aus
ihr	kollertet	aus
sie/Sie	kollerten	aus

Imperativ императив

—
koller	(du)	aus
—
kolleren	wir	aus
kollert	(ihr)	aus
kolleren	Sie	aus

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	kollere	aus
du	kollerest	aus
er/sie/es	kollere	aus
wir	kolleren	aus
ihr	kolleret	aus
sie/Sie	kolleren	aus

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	kollerte	aus
du	kolleretest	aus
er/sie/es	kollerte	aus
wir	kollerten	aus
ihr	kollertet	aus
sie/Sie	kollerten	aus

Partizip партицип

auskollerend	Präsens
ausgekollert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

auskolleren

auszukolleren

§Однокоренные

derKoller

rozdrażnienie, wściekłość

§Связанные слова

entladen·ausleben