feinhörig

[ˈfaɪ̯nˌhøːʁɪç]

По слогам fein|hö|rig

§ Грамматика

Сравнение · правильный

Positiv

feinhörig

Komparativ

feinhöriger

Superlativ

am feinhörigsten

§Значения

wyostrzony słuch, nadwrażliwy słuch

Besitzt eine sehr empfindliche oder geschärfte Hörfähigkeit.

Posiada bardzo wrażliwą lub wyostrzoną zdolność słuchu.

нейтральное

Der feinhörige Hund bemerkte das leise Rascheln im Gebüsch.

— Wrażliwy na dźwięki pies zauważył ciche szelestanie w krzakach.
Er ist ein sehr feinhöriger Mensch.

— To człowiek o bardzo wyczulonym słuchu.

Синонимы

Антонимы

wyczulony, wrażliwy

Besitzt eine feine Wahrnehmung für Nuancen oder subtile Unterschiede.

Posiada wyczuloną percepcję na niuanse lub subtelne różnice.

возвышенное

Sie hat ein feinhöriges Gespür für die Stimmung.

— Ma wyczulony słuch na nastroje.
Seine feinhörige Art half ihm bei der Analyse.

— Jego wyczulony słuch pomagał mu w analizie.

§Однокоренные

§Связанные слова