Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

gewuscheln

[ɡəˈvʊʃl̩n]
По слогам ge|wusch|eln
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
sich (Akk.) gewuscheln A— wkładać się (w błędny sposób) w coś / Wplątywać się w coś
„Das Kind gewuschelt sich eng in die Decke."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
gewuscheln
Präteritum
gewuschelte
Partizip II
hat gewuschelt
§Значения
kulić się, wtulać się
Sich unordentlich oder ungeschickt in etwas (z. B. Decken) einwickeln oder hineinkuscheln.
Niechlujnie lub niezdarnie owijać się czymś (np. kocem) lub wtulać się w to.
разговорное
  1. Das Kind gewuschelt sich in die warme Decke.
    — Dziecko wtuliło się w ciepły koc.
  2. Wir haben uns den ganzen Abend im Bett gewuschelt.
    — Cały wieczór przewracaliśmy się w łóżku.
Синонимы
wiercić się, szamotać się
Unruhig hin und her wühlen oder sich in einer weichen Masse bewegen.
Niespokojne wiercenie się w tę i z powrotem lub poruszanie się w miękkiej masie.
разговорное
  1. Die Katze gewuschelt im Laub.
    — Kot bawił się w liściach.
  2. Er hat im Kissen gewuschelt.
    — Grzebał w poduszce.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich gewuschel
du gewuschelst
er/sie/es gewuschelt
wir gewuscheln
ihr gewuschelt
sie/Sie gewuscheln
Präteritum претеритум
ich gewuschelte
du gewuscheltest
er/sie/es gewuschelte
wir gewuschelten
ihr gewuscheltet
sie/Sie gewuschelten
Imperativ императив
gewuschel (du)
gewuscheln wir
gewuschelt (ihr)
gewuscheln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich gewuschel
du gewuschelest
er/sie/es gewuschel
wir gewuscheln
ihr gewuschelet
sie/Sie gewuscheln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich gewuschelte
du gewuscheltest
er/sie/es gewuschelte
wir gewuschelten
ihr gewuscheltet
sie/Sie gewuschelten
Partizip партицип
gewuschelnd Präsens
gewuschelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
gewuscheln
zu gewuscheln
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке