esasen, başlıca, öncelikle
Als wichtigster Teil oder Grund fungierend; primär.
En önemli bölüm veya temel olarak işlev görür; birincil.
-
Das Problem ist hauptsächlich finanzieller Natur.— Sorun esas olarak finansal niteliktedir.
-
Wir nutzen hauptsächlich lokale Produkte.— Esas olarak yerel ürünleri kullanıyoruz.
-
Die Ursache war hauptsächlich ein technischer Fehler.— Sebebi esas olarak teknik bir hata idi.
Синонимы
Антонимы