Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

hoch·jubeln

[ˈhoːxˌjuːbl̩n]
По слогам hoch|ju|beln
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. hochjubeln A— хтосьа/щосьа вітати оплесками/радісними вигуками
„Die Menge jubelte den Sieger hoch."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
hochjubeln
Präteritum
jubelte hoch
Partizip II
hat hochgejubelt
§Значения
шалено вітати, славити
Jemanden oder etwas mit großer Begeisterung und lautem Jubel feiern.
Вшановувати когось або щось із великим ентузіазмом та гучними оплесками.
нейтральное
  1. Die Menge jubelte den Siegern hoch.
    — Натовп радісно вітав переможців.
  2. Das Publikum hat den neuen Helden hochgejubelt.
    — Публіка шалено вітала нового героя.
Синонимы
вихваляти, захоплюватися
Etwas oder jemanden übermäßig positiv bewerten oder überhöhen.
Надмірно позитивно оцінювати щось або когось, перебільшувати його достоїнства.
нейтральное
☞ Часто вживається в переносному значенні, коли відсутня критика.
  1. Die Presse jubelt das neue Produkt hoch.
    — Преса в захваті від нового продукту.
  2. Man sollte diesen Plan nicht zu sehr hochjubeln.
    — Не варто надто вихваляти цей план.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich juble hoch
du jubelst hoch
er/sie/es jubelt hoch
wir jubeln hoch
ihr jubelt hoch
sie/Sie jubeln hoch
Präteritum претеритум
ich jubelte hoch
du jubeltest hoch
er/sie/es jubelte hoch
wir jubelten hoch
ihr jubeltet hoch
sie/Sie jubelten hoch
Imperativ императив
juble (du) hoch
jubeln wir hoch
jubelt (ihr) hoch
jubeln Sie hoch
Konjunktiv I конъюнктив I
ich juble hoch
du jubelst hoch
er/sie/es juble hoch
wir jubeln hoch
ihr jubelt hoch
sie/Sie jubeln hoch
Konjunktiv II конъюнктив II
ich jubelte hoch
du jubeltest hoch
er/sie/es jubelte hoch
wir jubelten hoch
ihr jubeltet hoch
sie/Sie jubelten hoch
Partizip партицип
hochjubelnd Präsens
hochgejubelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
hochjubeln
hochzujubeln
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке