Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

hoch·reckenhochrecken

[ˈhoːxˌʁɛkn̩]
По слогам hoch|re|cken
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
sich hochrecken A— wyciągnąć się, by dosięgnąć czegoś
„Das Kind musste sich hochrecken, um das Regal zu erreichen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
hochrecken
Präteritum
reckte hoch
Partizip II
hat hochgereckt
§Значения
sięgać w górę
Sich oder etwas nach oben strecken, um etwas zu erreichen.
Wyciągać się lub wyciągać coś w górę, aby coś dosięgnąć.
нейтральное
  1. Das kleine Mädchen reckt sich nach dem obersten Regal hoch.
    — Mała dziewczynka wyciąga się, by dosięgnąć najwyższej półki.
  2. Er hat sich mühsam nach dem Regal hochgereckt.
    — Z trudem wyciągnął się w górę, by dosięgnąć półki.
podnosić, wyciągać w górę
Etwas nach oben ziehen oder in eine höhere Position bringen.
Podciągnąć coś do góry lub umieścić w wyższej pozycji.
нейтральное
  1. Sie reckt die Blumen im Topf etwas hoch.
    — Podnosi nieco kwiaty w doniczce.
  2. Der Mechaniker hat das Bauteil hochgereckt.
    — Mechanik podniósł tę część.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich recke hoch
du reckst hoch
er/sie/es reckt hoch
wir recken hoch
ihr reckt hoch
sie/Sie recken hoch
Präteritum претеритум
ich reckte hoch
du recktest hoch
er/sie/es reckte hoch
wir reckten hoch
ihr recktet hoch
sie/Sie reckten hoch
Imperativ императив
recke (du) hoch
recken wir hoch
reckt (ihr) hoch
recken Sie hoch
Konjunktiv I конъюнктив I
ich recke hoch
du reckest hoch
er/sie/es recke hoch
wir recken hoch
ihr recket hoch
sie/Sie recken hoch
Konjunktiv II конъюнктив II
ich reckte hoch
du recktest hoch
er/sie/es reckte hoch
wir reckten hoch
ihr recktet hoch
sie/Sie reckten hoch
Partizip партицип
hochreckend Präsens
hochgereckt Perfekt
Infinitiv инфинитив
hochrecken
hochzurecken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке