illokutionować
Einen Sprechakt vollziehen, bei dem eine bestimmte beabsichtigte Handlung (wie Versprechen, Warnung oder Frage) ausgedrückt wird.
Wykonać akt mowy, w którym wyrażana jest określona zamierzona czynność (taka jak obietnica, ostrzeżenie lub pytanie).
☞ Termin specjalistyczny z filozofii języka pochodzący z teorii aktów mowy.
-
Der Sprecher illokutioniert eine Warnung.— Mówca wypowiada ostrzeżenie.
-
Sie hat mit diesem Satz eine Bitte illokutioniert.— Tym zdaniem wyraziła prośbę.
Синонимы