illokute etmek
Einen Sprechakt vollziehen, bei dem eine bestimmte beabsichtigte Handlung (wie Versprechen, Warnung oder Frage) ausgedrückt wird.
Belirli bir amaçla yapılan eylemin (söz verme, uyarı veya soru gibi) ifade edildiği bir konuşma eylemi gerçekleştirmek.
☞ Konuşma eylemi teorisinden gelen dil felsefesine ait bir uzmanlık terimi.
-
Der Sprecher illokutioniert eine Warnung.— Konuşmacı bir uyarıda bulunuyor.
-
Sie hat mit diesem Satz eine Bitte illokutioniert.— Bu cümleyle bir ricada bulunmuş oldu.
Синонимы