Глагол Частотностьtop-25000CEFR A1

klingeln

[ˈklɪŋəln]
По слогам klin|geln
◆ Грамматический конструктор
Управление
klingeln N— çalmak
„Es klingelt an der Tür."
bei jdm. klingeln D— birinin kapısını çalmak
„Er klingelte bei seinem Nachbarn."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
klingeln
Präteritum
klingelte
Partizip II
hat geklingelt
§Значения
çalmak
Einen akustischen Signalton erzeugen, meist durch eine Glocke oder einen elektrischen Klingelknopf.
Bir sesli sinyal tonu üretmek; genellikle bir çan veya elektrikli zil düğmesi aracılığıyla.
нейтральное
  1. Es klingelt an der Tür.
    — Kapı zili çalıyor.
  2. Jemand hat gerade laut geklingelt.
    — Az önce biri yüksek sesle zil çaldı.
Синонимы
çınlamak, ses çıkarmak
Einen bestimmten Klang oder eine bestimmte Tonhöhe erzeugen.
Belirli bir ses veya belirli bir perde üretmek.
нейтральное
  1. Die Metallstangen klingeln leise.
    — Metal çubuklar hafifçe çıngırdıyor.
  2. Das Glas klingelt beim Anstoßen.
    — Bardaklar tokuşturulduğunda ses çıkarır.
Антонимы
tonlamak
In der Umgangssprache: Einem Telefonat oder einer Nachricht mit einer bestimmten Tonalität begegnen.
Günlük dilde: Belirli bir tonlamaya sahip bir telefon görüşmesine veya mesaja karşılık vermek.
разговорное
☞ Genellikle ‘bir şey ... gibi ses çıkarır’ yapısında kullanılır; ancak ses karakterini ifade eden bir fiil olarak da kullanılır.
  1. Seine Stimme klingelt heute sehr hoch.
    — Bugün sesi çok yüksek çıkıyor.
kapı çalmak
Bei jemandem (an dessen Tür) klingeln, um auf sich aufmerksam zu machen oder Einlass zu erbitten.
Birinin kapısını çalarak dikkatini çekmek veya içeri girmesini istemek.
  1. Er klingelte bei seinem Nachbarn, weil er sich Werkzeug leihen wollte.
    — Komşusundan alet ödünç almak istediği için kapısını çaldı.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich klingle
du klingelst
er/sie/es klingelt
wir klingeln
ihr klingelt
sie/Sie klingeln
Präteritum претеритум
ich klingelte
du klingeltest
er/sie/es klingelte
wir klingelten
ihr klingeltet
sie/Sie klingelten
Imperativ императив
klingle (du)
klingeln wir
klingelt (ihr)
klingeln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich klingle
du klingelest
er/sie/es klingle
wir klingeln
ihr klinglet
sie/Sie klingeln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich klingelte
du klingeltest
er/sie/es klingelte
wir klingelten
ihr klingeltet
sie/Sie klingelten
Partizip партицип
klingelnd Präsens
geklingelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
klingeln
zu klingeln
§Идиомы
§Связанные слова

Сообщить об ошибке